Studentenmarathon kruist ons pad!

maart 19, 2009 § 2 reacties

Gisteren ging in Leuven de 41ste studentenmarathon door. Het was prachtig weer en Valéas en ik hadden dan ook afgesproken om een lange wandeling te maken in het bos samen met Barney en Yasuko. De marathon kruiste echter enkele keren ons pad… Net voor we op het rustige veilige stukje aankwamen – waar Valéas en Barney samen los mogen beginnen dollen en spelen – bleek de grote bende van 5, 10 én 20 kilometer samen te passeren… We zijn 10 minuutjes blijven wachten en aanschouwden met veel amusement de honderden lopers… Jaargenootje Dries, gebarentaal-klasgenootje Tine, vriend-van-kotgenootje-Eduardo Philip, Alex en kinesist-van-toen-ik-in-het-ziekenhuis-lag Bart hebben we allemaal zien afzien! Toen iedereen voorbij was, raakten we tot op het pad… Yasuko en Barney bleken echter in de file te zitten die de marathon had veroorzaakt en waren daardoor later! Toen we eenmaal het bos binnen wandelden, waren we de rust zelve: géén marathonlopers. De auto-loze weg die door het bos loopt, bleek echter ook op het pad van de 20-km marathon te liggen! Gelukkig vonden Valéas en Barney het bos véél interessanter en liepen ze gewoon stijlvol tussen de lopers door naar de overkant… Op het einde van de wandeling, in het park waar we op kot zitten, namen we speciaal een andere weg om de lopers niet te storen. Ik had echter verkeerd gegokt: ook daar kruisten de lopers ons pad! Al bij al was het eigenlijk erg gezellig, niet op zijn minst door het schitterende weer en het super gezelschap!

Vandaag was de voorlaatste les gebarentaal… We namen, zoals bijna elke week, samen met Hanne de bus naar het centrum. Op de terugweg hadden we een uiterst vriendelijke chauffeur die zelfs uitstapte om de plank te helpen dichtklappen alhoewel Hanne dat duidelijk van plan was! Hij vroeg ons of we “gaan stappen” waren. Ik vertelde hem dat we les hadden in het centrum, dat ik namelijk gebarentaal volgde. Hij keek blij en verbaasd tegelijk en vroeg ons wat we al allemaal konden! Ik kon niet direct op een leuk gebaar komen met mijn buskaart en Valéas’ riem in de ene hand en de joystick van de rolstoel in de andere en antwoordde hem “vanalles”. Toen begon hij plots te gebaren! Doordat ik dat écht niet verwacht had en hij nogal snel ging, had ik enkel het einde verstaan namelijk “moet”. Mijn blik sprak boekdelen. “Alles mag, niks moet” vertaalde hij. Hij legde uit dat hij lid was van het gezelschap “luisterend oog” dat om de twee jaar een musical in gebarentaal uitbracht! Op dit eigenste moment ben ik echt van plan van te gaan kijken. Hopelijk verlies ik het niet uit het oog!

Advertenties

Getagd: , , , ,

§ 2 Reacties op Studentenmarathon kruist ons pad!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Studentenmarathon kruist ons pad! voor Hulphond Valéas.

Meta

%d bloggers liken dit: