Presentatie seminarie II

maart 7, 2008 § 9 reacties

Deze week hadden we het heel druk met vanalles en nog wat, maar vooral met het thesissen… Dat levert dat foto’s zoals deze van Valéas die “smoelen trekt” met zijn Kong Snugga Wubba.

Waiting...

Posing for attention

Baby boy with his Kong snugga wubba

Vandaag hadden we ook de eerste presentatie te geven voor het seminarie bodemkunde en landgebruik. Het ging erg goed en Valéas was héél flink! Nadien nam Inge deze gekke foto’s! Wat vinden jullie van Valéas’ das? Hij kreeg die van mijn zus voor zijn Kerstmis met een bijpassend kostuum speciaal voor honden dat ze vond in de verkleedwinkel.

My audience!

Presentation by Valéas

Toen we na de presentatie op kot kwamen, kwam ik op het idee een nieuw commando in te oefenen dat ik van verschillende kanten al hoorde: deuren sluiten met de snoet in plaats van een poot. De poot geeft soms krassen en laat lichte kastdeuren enorm knallen. Die lichtere deuren krijgt hij zeker ook toe met een neus en om lades te sluiten lijkt de snoet me zelfs handiger.
Vooreerst haalde ik het touw van de kastdeur, die het vlotste dicht ging. Daarmee doet hij de kastdeur openen wat net niet de bedoeling is bij deze oefening. Daar hij de betekenis van een nieuw woordje moest uitzoeken, heb ik alle mogelijke afleidingen die hij mogelijks zou uitproberen eerst weggehaald: het touwtje dus. Vervolgens plakte ik een stickertje op neushoogte op de kast. Toen ging ik lekker gek doen, en moedigde ik hem aan om uit te zoeken wat het nieuwe woordje betekende. Gelukkig was hij nieuwschierig naar het stickertje: hij raakte het aan met zijn neus en het feest barstte los! De volgende keer moest de kastdeur ook wat bewegen vooralleer ik uit mijn dak ging, wat hij ook snel door had. Daar die deur echter een ‘drempeltje’ over moet voor ze toevalt, was de volgende stap minder makkelijk. Toen hij door had dat ik de deur toe wou, en het niet zo simpel ging met de neus, gebruikte hij gewoon de brute kracht van zijn poot. Ik heb hem dat zeer streng doch stil en rustig afgeraden en de volgende keer dat hij het probeerde, heb ik het zelfs gewoon genegeerd, wat zelfs nog meer effect had. De derde keer knalde de deur zo hard toe, was de stilte nadien zo duidelijk en zijn blik geniaal. “Oeps, sorry, het was echt niet mijn bedoeling… Echt het spijt me, maar als ik een deur zie die dicht moet, dan steek ik instinctief mijn poot uit, echt het spijt me zo hard!!!” met een enorm schaapachtige blik. Het kostte me even tijd om hem weer dicht bij de kast te krijgen – hij was echt verschoten en onder de indruk – waardoor ik van tactiek veranderde: ik hielp een handje. Eerst liet in de deur in een labiel evenwicht, net niet dicht, staan. Toen hij de deur aanraakte met zijn neus – de poot kwam niet meer van de grond – viel ze vanzelf toe: het geluidje van het dichtvallen was vanaf dan de referentie voor mij – en op termijn dus voor hem – dat het feest mocht losbarsten! Als laatste stapje, ging de deur terug meer open en hield ik de deur tegen als hij ze bijna sloot zodat hij niet moest herbeginnen doordat ze openzwaaide. Drie keer duwen, de deur was toe en het feest kon beginnen!
Morgen herhalen we de laatste stappen (de deur moet meteen al bewegen voor het feest losbarst) en gaan we verder. Hopelijk heeft hij binnenkort door dat de deur met neusstootjes ook makkelijk dicht valt!

Advertenties

Getagd: , , , ,

§ 9 Reacties op Presentatie seminarie II

  • Maggy schreef:

    Leuke das,… Hoop wel voor u dat die in de toekomst zen poot wel nog wil gebruiken alst nodig is, dat die er dan gene schrik van gekregen heeft als je het nu bestraft of negeert!

  • Saskia en Yunah schreef:

    Hahahaha, Valeas ziet eruit of hij zo af kan studeren. Knappe verschijning hoor met zijn das! 😀 Ik ben heel blij voor je dat je eerste presentie zo goed ging, bravo…:)
    En dat met die deur…met zijn neus, dat komt vast ook helemaal goed, Valeas is een slimmerd en doet het graag goed, als ik het zo lees allemaal, dus dit gaat hij straks ook helemaal goed doen 😉 Maar, een ferme klap met een poot…blijft leuk op zijn tijd…ook Yunah kan dat af en toe niet laten 😀

    Saskia en Yunah 🙂

  • Mieke schreef:

    Daphné, mijn labrador was zogezegd een onhandelbare, maar het is de kracht van de herhaling die het hem doet, heb ik geleerd. Zo heb ik zonder overdrijven wel vijfhonderd keer moeten zeggen dat hij “tegen de muur” moet lopen als we wandelen. Zelfs de leraar van de Izegemse school De Natte Neuzen gaf het op, met Mil. Hij is eigenlijk nog steeds veel te wild…
    Maar ik ben zeker dat jij Valéas bijna alles kan leren, allen geen algebra of zo hee. Raar hoe die honden na een tijdje toch zoveel woorden verstaan, en ook hele zinnen.
    Vanavond vroeg ik Luc om een “chocolaatje” mee te brengen uit de keuken, en bij het horen van dat woord had hij het jammer genoeg ook al door.
    Zo spreek ik nu altijd over “spazieren”, om Mil niert van te voren ongeduldig en zot te maken. Dit zal duren tot er weer naar een andere taal moet worden overgeschakeld!
    Ik ben blij dat je het zo goed stelt in je leven én in je studie.

  • kirsten schreef:

    Hey daphné,
    blijkbaar alweer heel wat meegemaakt met valeas.
    Heel mooie foto’s.
    groetjes

  • cathy schreef:

    Wees maar gerust dat de hondjes goed verstaan wat we willen
    Onze Labrador Bono was zot van wandelen en bij het horen van het woord wandelen begon hij al ongedurig te worden, kwispelen en vol vuur om te gaan wandelen. Toen gebruikten wij het woordje (promenade)
    Welgeteld 2 weken heeft het geduurd en hij legde ook al de link voor een wandelingske
    Die gasten zijn alles behalve dom

  • milo schreef:

    ik wil ook zo’n snubba wubba kong, maar vrouwtje vreest dat ik ook deze kapot ga bijten, want er is nog niks overleefd bij mij

  • […] is er niet zo veel gebeurd… Valéas sluit nu reeds vlot beide kastdeuren en de koelkast met zijn snoet. Onlangs zijn de lades erbij gekomen en ook dat gaat op twee dagen tijd ook al zéér […]

  • […] op december 29, 2009 Opleiding Leave a Comment Een tijdje terug leerde ik Valéas deuren en lades te sluiten met zijn snoet. Hij kan het natuurlijk ook met zijn poot; altijd handig bij loodzware of onverwoestbare […]

  • […] herbeginnen en dat is frustrerend voor Valéas. Een voorbeeld van de optimale omstandigheden: toen ik Valéas leerde de kastdeur te sluiten met zijn neus, had ik de touwtjes waarmee hij de kast […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Presentatie seminarie II voor Hulphond Valéas.

Meta

%d bloggers liken dit: