Terwijl we op zoek waren naar een job en een appartement, verbleven we enkele maanden bij mijn ouders thuis in de Vlaamse Ardennen. Nu Maarten en ik beiden een job vonden in de buurt van Brugge, gingen we op zoek naar een appartement in de buurt! We hadden echter al snel door dat we nooit op tijd een appartement zouden vinden dat even toegankelijk was als het appartement van mijn ouders aan zee… Enerzijds is het appartement aangepast, anderzijds ligt het vlakbij een toegankelijke tramhalte en dus op een kwartiertje van twee toegankelijke stations. Met de ouderlijke toestemming, trekken wij dus dit weekend naar zee… Spannend!
Valéas zal blij zijn dat we weer véél meer kunnen wandelen: de zee is vlakbij én een toegankelijk en veilig autovrij bos is nog dichter! Eiko blijft thuis bij haar opperbaas papa die beloofde haar extra in de watten te leggen. Hij zal meer tijd hebben voor haar dan Maarten en ik die beiden fulltime werken…

Dit weekend vertoefden we de hele tijd op eurodogshow! We ontmoetten véél bekende gezichten en hondjes en hebben vééél gebabbeld… We gaven vier demo’s waar Valéas telkens prachtig werkte maar toch weer telkens enkele keren de aap uithing en het publiek goed liet lachen zoals toen hij een toertje in de erering ging lopen en ik knalrood werd…
De verkoop van de warmtekussentjes is mooi gestart op eurodog! Wie er eentje wil, laat gerust een berichtje achter en dan proberen we af te spreken hoe het ter plaatse te krijgen! Wie reeds eentje kocht: geniet ervan en stoef er maar goed mee als reclame

Net zoals vorig jaar gingen we weer shoppen… We kochten 2 doggybags ’siesta’, eentje voor thuis en eentje voor aan zee, telkens passend in de mooie rieten mand waarin het voorbije jaar slechts een miserabel oud tapijtje lag! Valéas en Eiko genieten met volle teugen van hun nieuw kussen: ze zijn er gewoon met geen stokken af te krijgen. Valéas kreeg ook dit jaar een slipketting die zijn haren niet zwart zou kleuren en hopelijk deze keer langer dan 6 maand mee gaat. Deze namiddag kochten we ook nog ons eerste vetbed en hielpen de Sint uitzoeken wat de brave hondjes dit jaar zouden willen…

Hier showt Eiko hun nieuwe doggybag in de mooiste mand van het huis.

En als Eiko er niet in ligt, geniet Valéas ervan… Stiekem let hij goed op of Eiko het niet merkt want zij is de baas onder hun twee.

Zondagnamiddag ontmoetten we een hele toffe dame! Zij doet aan para-agility, een sport die Valéas en ik wel graag zouden beoefenen… Momenteel is er echter geen hondenschool in de buurt waar ik zelfstandig kan geraken. De plannen blijven dus nog even in de kast liggen, maar genieten van dit filmpje kan zeker geen kwaad!

Update…

De doggybag werd een kittybag…

Valéas wacht geduldig in de rij om ook eens in de mand te mogen…

Juliet houdt alles in de gaten van op haar troon…

De winter komt eraan… Gezellige avonden knus bij elkaar… Kerstmis in het visier…
Om jullie gezellig warm door deze periode heen te helpen, hebben we ook dit jaar warmtekussentjes gemaakt.

Deze kussentjes zijn gevuld met tarwe en blijven lange tijd warm nadat je ze één à twee minuten in de microgolf hebt opgewarmd. Net zoals kersenpitkussentjes, maar dan zachter en langer warm omdat ze met tarwe gevuld zijn…
Na het succes van vorig jaar, maakten we drie moddelen: lange gevallen voor bijvoorbeeld in de nek, vierkante kussentjes voor onder de voeten en rechthoekjes voor op de schoot! Allen voorzien van een hoesje zodat je niet telkens het volledige kussentje moet wassen! Dit alles voor €10 per kussentje.

De opbrengst gaat integraal naar vzw Hachiko. Deze organisatie leidt assistentiehonden op en geeft die gratis aan mensen met een fysieke beperking of epilepsie die de hulp van zo’n opgeleide viervoeter dolgraag willen en kunnen gebruiken. Wij steunen deze organisatie, zodat zij mensen en honden kan blijven gelukkig maken, net zoals zij tien jaar geleden Eiko en ik dolgelukkig maakte, en twee jaar geleden Valéas op wolkjes liet lopen naast zijn al even trotse baasje…

Valéas showt jullie even enkele van de kussentjes!

De kussentjes zijn te koop bij mij! Laat een berichtje achter of stuur me een mailtje en dan bekijken we hoe we het transport regelen! Op eurodogshow zullen ze te koop zijn op de stand van vzw Hachiko! Ook op andere Hachiko activiteiten brengen we natuurlijk kussentjes mee.

Gespot bij Leen en Yankee:

Steun Hachiko en krijg deze twee knapperds als kerstwens… *kwijl*

Hoe? Zo!

Ps: vzw Hachiko leidt hulphonden op voor mensen met een motorische beperking en meldhonden voor mensen met epilepsie. Géén blindengeleidehonden voor mensen met een visuele beperking… Maar hun knapperigheid, grapperigheid en schone stem maken véél goed…

Twee weekends terug trokken we naar Asse om Donut en haar gastpapa Antoon te helpen bij hun benefietje! Ook Maaike, haar vriend en haar hulphond Wilson waren van de partij om een spetterende demonstratie te geven. Maarten bemande de stand, Eiko en Donut ontvingen de attenties en knuffels in naam van Valéas en Wilson die aan het werk waren.
Antoon en Donut, super dankuwel, was een héél gezellige en leuke namiddag! De afwezigen hadden ongelijk!

Voorbije donderdag gingen we opnieuw naar Cara. Deze keer ging het een stuk beter en vlotter daar de aanpassingen deze keer wél geschikt waren voor mij. Nu nog wachten op de officiële brief…

Gisteren kwam Anne-Catherine logeren. Ik kreeg een superleuke zachte soccer ballvan Planet dog uit Amerika die ik al keiiiilang wou voor Valéas!!! Dankuwel!!! We zijn er suuuuperblij mee! De Baseball is al bijna 2 jaar een groot succes! Naast de baseball en de soccer ball bestaat de serie nog uit een zachte basketball, football en een tennisball! Wie weet vinden we die volgende maand op Eurodogshow?

We gingen zalig lang en ver wandelen in Ooike. Het herfstweer was zalig! Nadien trokken we naar het hulphondencafé. Bij deze wil ik Viviane nogmaals bedanken om die supersupersuper verwarmingschampignon voor buiten te schenken én Caroline bedanken om die de dag zelf op één twee drie ineen te zetten! Het was zalig buiten, in de frisse lucht én lekker warm met lekker veel ruimte om even de benen te strekken – lees de wielen te laten rollen – zonder dat iedereen opzij moet… Danku!!!

Vandaag kwamen Yasuko, Tom, Rei en Barney op visite! We hadden een hele leuke dag: we gingen twee uur wandelen – Eiko had deze keer jammer genoeg verplichte rust thuis: 2 keer uit op één dag tijd = volgende dag rust -, de jongens gingen achter een haas aan, rolden in een modderig veld, kortom de makkers hebben zich duidelijk enorm geamuseerd, net zoals hun baasjes!

Florence nam enkele foto’s!

Rei leert flink te zijn bij hondjes en Valéas weet dat hij flink rustig moet blijven bij kleine kindjes!

Barney heeft honger…

Barney kreeg op z’n oren: ni bedelen!

Barney good boy!

Barney, do you want a cookie?

Na Eiko de hare, is nu ook Valéas’ batterij helemaal op. Hopelijk duurt het enkele dagen eer die weer eivol is…

Zo lag hij deze avond te slapen… Sinds een week hebben Eiko en Valéas door dat een hoofdkussen de beste uitvinding ooit is, na hondenbrokken welliswaar. Als ze gaan liggen nemen ze steevast een kussen of zachte voetbal mee als hoofdkussen. Elke avond heft Valéas zijn hoofdje netjes op zodat Maarten het kussen er mooi onder kan leggen. Verwend? Neeuh…

Na onze eerste werkweek was ik kapot… Valéas daarentegen was goed uitgeslapen en stond vrijdagavond te popelen om het weekend in te huppelen! Jaja, wij vullen elkaar goed aan… Nu nog een adapter om energie af te tappen van mijn hyperkonijn…
Zaterdag kwamen Tom, Yasuko, Barney en Rei op bezoek. Valéas was suuuperblij zijn maatje terug te zien! Zo’n gekwispel, enthousiasme, écht pure oprechte blijdschap. Als dat geen BFF (best friends forever) zijn, dan weet ik het niet ze. Yasuko, Barney, Eiko, Valéas en ik zijn vervolgens een lange wandeling gaan maken in de mooie herfstige velden van Ooike. Na Maarten’s alom gekende superlekkere spaghetti en een zalige jacuzzi (Rei is zalig licht in ‘t water!), vertrok iedereen intens gelukkig en vermoeid richting zijn bedje.
Dit weekend genoot jongeheer Valéas bovenop een zalig lange wandeling, ook nog een poetsbeurt van zijn oren met zijn speciale Kruidvat Baby oliedoekjes, een borstelbeurt met wel vijf verschillende borstels (een slickerborstel voor staart en broek, de furminator voor de ondervacht, een harkje zijn rug nog even af te werken, een mini slickerborstel op mijn formaat voor zijn oren en hals die ik zelf kan, en een kam met draaiende tanden om zijn hoofd en hals te finaliseren. Zo zijn we helemaal klaar om de werkweek aan te vatten! Met glanzende rosse haren en een adequaat gevulde batterij.

Volgende week zondag staat deze benefiet in ‘t Smiske in Asse ten voordele van vzw Hachiko op ons – en hopelijk bij deze ook uw – programma, georganiseerd door mede-blogger Antoon en zijn kersverse pup in opleiding Donut! Al wie niet aan deze überschattige pup kan weerstaan, kom maar af! Al wie beweert wél aan de charmes van miss Donut te kunnen weerstaan, kom het gerust bewijzen…

Onze eerste échte volle werkdag zit erop! Jaja baasje werkt tijdelijk bij het Vlaams Gebruikersoverleg voor Personen met een Handicap ofte VGPH! Vandaag gingen we naar Leuven om te vergaderen. Na twee zalige schoonheidsslaapjes, zat de vergadering erop en vertrokken we richting… een omheind pleintje met kiezels? Bah… Tot ik mijn vriend Barney in de verte zag aankomen!!! Ik kon mijn vreugde niet bedwingen en onthaalde hem en zijn bazinnetje Yasuko met een sambadans en een blafconcert. Dat werd niet geapprecieerd: ze bleven gelijk gewoon staan, tot ik even zweeg. Toen vertrokken we naar het park en het bos en ons kot van vorig jaar! Ik was al bekaf en doorweekt – van Dijle, beek en regen – toen ik op kot onze oude kamer binnenstormde op zoek naar mijn drinkbak. Mijn euro viel gelijk maar niet dat daar nu iemand anders woont en die geen drinkbak heeft staan voor mij… Nadien met bus, trein en auto terug naar huis.
Het was een superdag! Als dit werken is, bevalt dit me wel! Ik ben als een blok in slaap gevallen en hopelijk doet mijn baasje dat sebiet ook.

Deze ochtend keek iedereen plots kei bezorgd naar Eiko en mij na onze ochtendlijke pitstop… De keuken lag namelijk vol plekjes bloed! De zoektocht naar de bron was van korte duur: mijn nagel was iets te ver afgeschuurd doordat ik te snel was vertrokken met mijn ontbijt in gedachten… Iedereen dacht natuurlijk dat ik me ook pijn had gedaan. Gelukkig had baasje meteen door dat de zenuw in mijn nagel helemaal niet geraakt was. Zenuw intact = geen pijn!
Eens ik mijn poot had opgepoetst met mijn tong, was het bloeden ook ongeveer opgehouden. Mijn goede zorgen konden hen echter niet bekoren: er ging toch een verbandje rond. Er is namelijk een klein spleetje in mijn nagel waardoor ik me zou bezeren als ik ergens zou blijven haperen… Toen kwam baasje op het idee om gewoon één van mijn nieuwe schoentjes aan te doen om die nagel te beschermen. Niet fijn! Zo kon ik mijn poot niet meer netjes houden!

Vorige week ontdekte ik via facebook dat Hanne (van Valéas’ gastgezin) sinds enkele dagen op kot zit in Gent! Toen ik doorhad dat we maandag in Gent zouden vertoeven, polste ik eens of zij toevallig geen springuur had en indien ja, of ze toevallig wou afspreken om iets te gaan drinken. Onze agenda’s pasten perfect ineen én haar lessen bleken écht niet ver van onze lunchplek door te gaan: ideaal moment om af te spreken!

Zoals afgesproken probeerden we te voorkomen dat Valéas zijn Hanne al van verre zou herkennen en dus keiblij zou zijn en uit enthousiasme aan zijn leiband zou beginnen trekken… Het was voor Valéas dan ook een totale verrassing dat de jongedame die we aanspraken *snuffelsnuffel* ZIJN HANNE bleek te zijn!!! Hanne kreeg meteen een ongewenste doch zéér gemeende en intense bonjour (wordt het een blauwe plek?) die hem géén knuffel opleverde… Toen Hanne hem vroeg te gaan liggen, zakte hij kwispelend door zijn poten: zaaalig zo’n knuffel als beloning om te gaan liggen! Van mij krijgt hij daarvoor namelijk enkel verbale beloningen en kleine voetknuffels daar ik niet aan hem kan als hij op de grond ligt…
We gingen iets drinken en babbelden héél gezellig! De tijd vloog voorbij en Valéas was superflink en duidelijk apetrots zo geflankeerd door zijn twee dames! Een fotoshoot en nog enkele innige knuffels na flink uitgevoerde commando’s later, moest Hanne alweer vertrekken naar haar volgende les…

Op weg naar het terrasje wou dit kindje Valéas dolgraag knuffelen. Zoals altijd mag hij eerst gaan liggen waarna het kindje hem beloont voor de ‘flinke down’. Op die manier is hij iets kleiner en kan hij het kind niet omstoten en zo misschien bang maken van honden…

Hanne is duidelijk apetrots op haar pupil Valéas, die aan Hanne’s been plakt van blijheid!

Voor te gaan liggen én liggend een pootje te geven, krijgt Valéas een van Hanne’s superknuffels…

Flink rechtstaan…

Flink pootje geven…

En last but not least, een van die superknuffels op Hanne’s schootje!!!

Vorige week spraken we af met Hanna om ‘t ros geweld te mogen bewonderen! En om Valéas, Eiko en Liesel keihard te laten spelen, ravotten, sprinten, zwemmen en hijgen zodat jongeheer Valéas en queen Eiko iets minder hyperdepiep zouden zijn… Valéas mist duidelijk zijn wekelijkse boswandelingen met z’n maat Barney. De foto’s hieronder zijn genomen door Hanna, baasje van Liesel, Erynn en Darco.

Oh ja, ros geweld Darco is blindengeleidehond in opleiding! Die schone roze Kong die hij kreeg, is om hem aan te moedigen!

Zéér aandachtig ventje… Niet onder de indruk van dat ding op vier wielen!

Valéas en Eiko toen ze nog proper waren…

Valéas met zijn gekke oren!

Valéas en Liesel na hun modderbad de kasteelsloot die er van verre properder uitzag dan hij eigenlijk was…

Darco poseert éven op mijn schootje als afscheid