Valéas op bezoek bij de Ijslanders…

Maandag gingen we naar Ikea om wat ideetjes op te doen wat met Ikea meubelen toegankelijk te maken was… Bitter weinig bleek écht goed doenbaar voor mij qua keuken en kleerkasten. Valéas kreeg er wel een keigrote zachte voetbal!

Woensdag namen Valéas en ik voor het eerst samen alleen de bus! We gingen Vroni en haar prachtige Ijslanders Sara, Hringey en Stigandi gaan bezoeken, wat ik jaren geleden al had beloofd. De busrit was eng en spannend maar de beloning was het zowel voor Valéas als ikzelf meer dan waard. Valéas mocht los op bij de paarden onder de bomen daar ik een aangelijnde ontmoeting écht te gevaarlijk vond. Valéas wist meteen hoe hij zich uit de weide kon terugtrekken en voelde zich prima bij de paarden. Nadat Sara, Stigandi en Hringey me alle paardenkoekjes hadden ontfutseld, liep het helemaal los. Op een bepaald moment lag Valéas helemaal op zijn rug voor mijn rolstoel terwijl de drie reuzachtige Ijslanders rond hem stonden en met hun grote neuzen zijn achterwerk, borst en oren aan het besnuffelen waren… Een volgende fantastisch moment stond Valéas voor mij en waren alledrie de schatten zijn vacht aan het poetsen met hun lippen! Valéas genoot met volle teugen van de lieve knuffeltjes achter zijn oren en op zijn rug… Jammer genoeg hadden we pas het fototoestel bij ons toen we op de grote weide waren. Daar wouden de Ijslanders liever gras grazen dan Valéas’ vacht poetsen waardoor de foto’s eerder een LAT-relatie doen vermoeden.
Toen stonden ze eerst samen te grazen… (Op de foto zie je Hringey haar hoofd)

Stigandi wou als eerste op de foto, denkende dat ik nog koekjes had…

Toen kwam Sara eens piepen…

En toen was Stigandi curieus of er toch niks te rapen viel…

Vrijdag vertrokken we naar huis huis waar we zaterdag en maandag telkens een appartement bezochten dat jammergenoeg telkens niet voldoende toegankelijk bleek voor ons…

Maandag gingen we langs bij HMC waar het probleem van de trillende achterbandjes werd opgelost! De nieuwe volle achterbandjes gingen namelijk meteen in resonantie trillen bij de minste oneffenheid in het wegdek die ik met voldoende snelheid tegenkwam. Gelukkig wist Permobil de oplossing en loste HMC het snel op, eens ik in de buurt was en kon binnenspringen. Nadien hadden we graag bij K9-K4 hondenschoentjes gepast voor Valéas zodat hij zijn poten niet verbrandt op vakantie in Frankrijk volgende week. De winkel was echter gesloten tot volgende maandag, net de dag nadat we zelf voor een weekje op verlof vertrekken (zondag dus).

Dinsdag gingen we naar Brugge op gesprek bij het SIHO… Het was héél gezellig en interessant! Nadien doorkruisten we de stad, opnieuw op zoek naar hondenschoentjes maar kwamen echter opnieuw van een kale reis thuis… ’s Avonds vernamen we dat collega hulphond Scampi op maandag 29 juni 2009 overleden is door een hartaderbreuk. Onze innige deelneming aan zijn bazinnetje Roos, zijn gastgezin en al wie hem liefhad…

Vandaag, woensdag, vertrokken we terug naar Leuven daar we Maarten morgen en ikzelf overmorgen proclamatie hebben… Onderweg stopten we bij Topdog opnieuw op zoek naar hondenschoenen. Valéas paste er de Bark’n Boots Grip Trex van Ruffwear, keek wat schaapachtig, liep even gek, maar aanvaardde het eigenlijk vlot. Ze pasten en waren van goeie kwaliteit: ideaal om Valéas’ poten te beschermen tegen de hete asfalt waar hij zo gevoelig aan is! We namen meteen nog wat kauwbenen van Farmfood rawhide mee daar Valéas’ tanden daar écht van gekuist worden (vooral met een doughnut ring) en een slipkoordje daar de leren sliphalsband toch nog altijd niet vlot genoeg slipt voor mijn minimale spierkracht… Hopelijk werkt dit beter!