Vertrouwen…
Deze morgen sliepen we iets langer als normaal. Kort na de middag maakten we ook een leuke wandeling waarop Valéas véél kroste, geïnteresseerd snuffelde, vriendelijk hondjes begroette, knettergek in het gras ging rollen, kortom superblij én superflink was!
Nadien had hij erg veel nood aan een middagdutje/schoonheidsslaapje. Terwijl ik nog wat gegevens ingaf van mijn thesis, merkte ik dat hij wel héél dicht bij me lag. Daarop kwam Maarten stilletjes dichterbij en nam volgende foto’s…
Jullie hoeven niet bang te zijn: zowel ik als mijn rolstoel waarschuwen hem als ik ga rijden: ik vertel het hem en mijn rolstoel maakt een klikgeluidje dat hij perfect herkent.
Eindeloos vertrouwen…
januari 2, 2008 bij 12:47 pm
Idd da klik geluidje kennen ze snel, ook mene Nox is zo, alleen men dove kater Ziggy heeft daar problemen mee, dan moet ik eerst altijd goed kijken waar die is
januari 3, 2008 bij 1:05 pm
awwwww….wat lief, die Valeas, helemaal moe van het wandelen en spelen
En ja, dat lekker tegen de stoel aan liggen…of, als je zo klein bent als Yunah, onder de voetsteunen gaan liggen, dat ken ik 
En inderdaad, het “klikje” is voldoende om ze te “alarmeren” 
Mooi heh, dat blindelingse vertrouwen…
Saskia en Yunah
januari 5, 2008 bij 9:16 pm
Hahaha, ja dat doet Djuna ook altijd. Mooi he dat eindeloos blinde vertrouwen.
Chantal en Djuna
januari 6, 2008 bij 2:32 am
Zo mooi!