Kerstinkopen

Donderdag vonden we op de kerstmarkt het superleuke kraampje voor de hondjes terug. We vonden reeds iets voor onder de kerstboom voor Valéas en Eiko. Valéas mocht voorproeven – hij is de meest kieskeurige op dat vlak – en smakte dat het goed was. Eiko kreeg opnieuw een touw met fluo lachende botjes voor haar elfde verjaardag. Valéas heeft namelijk reeds een stukje losgepeuterd van het groene botje op het eerste touw dat Eiko vorig jaar van Anne-Catherine op de kerstmarkt kreeg voor haar tiende verjaardag. Binnen de kortste keren is het eerste touw dus kapot. Voor dat het geval is, wordt het dus gewoon vervangen door een splikspinternieuw omdat ze er gek op is. Het oude zal haar nostalgisch baasje veilig bewaren…

Valéas gij prutskont, Eiko met haar reputatie als knabbeltante liet dat speeltje een heel jaar intact en gij, gij perforeert dat vakkundig vanals ik mijn rug ben gedraaid!

Vandaag was het koud maar droog: ideaal weer voor kerstinkopen! Daar de lijst te-kopen-cadeautjes me te lang werd, gingen we even snel de dingen kopen die we reeds min of meer in gedachten hadden. We passeerden ook nog even langs de kerstmarkt om die coole kerstmuts in de Hachiko-tinten toch te kopen.

Nadien wou ik Valéas zijn behoefte laten doen in de klimop in het stadspark daar het enige hondentoilet in Leuven verdwenen is. Aan de leiband ging hij enkel snuffelen dus liet ik hem even los. Eerst huppelde hij braaf richting de struikjes waar hij jammergenoeg niet wou plassen. Plots holde hij full speed richting vijver. Voor we hem iets konden verbieden, was hij er al aangekomen… Ik zag me al kerstinkopen doen met een druipnatte hond terwijl het in dagen niet regende. Toen ik mijn ogen weer durfde opendoen, zag ik Valéas geknield uit de vijver drinken terwijl een tiental eenden voorzichtig doch nieuwsgierig gingen kijken. Toen ik hem riep, stond hij recht, keek heel verbaasd achter zich en kwam als een hazewind op ons af gestormd! Ja echt waar: hij negeerde die eenden volledig, hij had gewoon dorst… Hij kon niet weten dat we onderweg waren naar ons middagmaal waar hij een bakje water zou krijgen hé.
Zijn gastgezin gaf hem terecht de bijnaam Paljas…