Geslaagd!

Sinds gisteren zijn wij Master in Management met grote onderscheiding!
Ook Maarten is trouwens geslaagd en afgestudeerd als Master in Management en Beleid van de Gezondheidszorg!

Valéas op bezoek bij de Ijslanders…

Maandag gingen we naar Ikea om wat ideetjes op te doen wat met Ikea meubelen toegankelijk te maken was… Bitter weinig bleek écht goed doenbaar voor mij qua keuken en kleerkasten. Valéas kreeg er wel een keigrote zachte voetbal!

Woensdag namen Valéas en ik voor het eerst samen alleen de bus! We gingen Vroni en haar prachtige Ijslanders Sara, Hringey en Stigandi gaan bezoeken, wat ik jaren geleden al had beloofd. De busrit was eng en spannend maar de beloning was het zowel voor Valéas als ikzelf meer dan waard. Valéas mocht los op bij de paarden onder de bomen daar ik een aangelijnde ontmoeting écht te gevaarlijk vond. Valéas wist meteen hoe hij zich uit de weide kon terugtrekken en voelde zich prima bij de paarden. Nadat Sara, Stigandi en Hringey me alle paardenkoekjes hadden ontfutseld, liep het helemaal los. Op een bepaald moment lag Valéas helemaal op zijn rug voor mijn rolstoel terwijl de drie reuzachtige Ijslanders rond hem stonden en met hun grote neuzen zijn achterwerk, borst en oren aan het besnuffelen waren… Een volgende fantastisch moment stond Valéas voor mij en waren alledrie de schatten zijn vacht aan het poetsen met hun lippen! Valéas genoot met volle teugen van de lieve knuffeltjes achter zijn oren en op zijn rug… Jammer genoeg hadden we pas het fototoestel bij ons toen we op de grote weide waren. Daar wouden de Ijslanders liever gras grazen dan Valéas’ vacht poetsen waardoor de foto’s eerder een LAT-relatie doen vermoeden.
Toen stonden ze eerst samen te grazen… (Op de foto zie je Hringey haar hoofd)

Stigandi wou als eerste op de foto, denkende dat ik nog koekjes had…

Toen kwam Sara eens piepen…

En toen was Stigandi curieus of er toch niks te rapen viel…

Vrijdag vertrokken we naar huis huis waar we zaterdag en maandag telkens een appartement bezochten dat jammergenoeg telkens niet voldoende toegankelijk bleek voor ons…

Maandag gingen we langs bij HMC waar het probleem van de trillende achterbandjes werd opgelost! De nieuwe volle achterbandjes gingen namelijk meteen in resonantie trillen bij de minste oneffenheid in het wegdek die ik met voldoende snelheid tegenkwam. Gelukkig wist Permobil de oplossing en loste HMC het snel op, eens ik in de buurt was en kon binnenspringen. Nadien hadden we graag bij K9-K4 hondenschoentjes gepast voor Valéas zodat hij zijn poten niet verbrandt op vakantie in Frankrijk volgende week. De winkel was echter gesloten tot volgende maandag, net de dag nadat we zelf voor een weekje op verlof vertrekken (zondag dus).

Dinsdag gingen we naar Brugge op gesprek bij het SIHO… Het was héél gezellig en interessant! Nadien doorkruisten we de stad, opnieuw op zoek naar hondenschoentjes maar kwamen echter opnieuw van een kale reis thuis… ’s Avonds vernamen we dat collega hulphond Scampi op maandag 29 juni 2009 overleden is door een hartaderbreuk. Onze innige deelneming aan zijn bazinnetje Roos, zijn gastgezin en al wie hem liefhad…

Vandaag, woensdag, vertrokken we terug naar Leuven daar we Maarten morgen en ikzelf overmorgen proclamatie hebben… Onderweg stopten we bij Topdog opnieuw op zoek naar hondenschoenen. Valéas paste er de Bark’n Boots Grip Trex van Ruffwear, keek wat schaapachtig, liep even gek, maar aanvaardde het eigenlijk vlot. Ze pasten en waren van goeie kwaliteit: ideaal om Valéas’ poten te beschermen tegen de hete asfalt waar hij zo gevoelig aan is! We namen meteen nog wat kauwbenen van Farmfood rawhide mee daar Valéas’ tanden daar écht van gekuist worden (vooral met een doughnut ring) en een slipkoordje daar de leren sliphalsband toch nog altijd niet vlot genoeg slipt voor mijn minimale spierkracht… Hopelijk werkt dit beter!

Collega’s hulphonden op bezoek

Woensdag gingen kotgenootje Mieke, Valéas en ikzelf op stap. We gingen langs bij de Fnac om te informeren hoeveel een nieuwe oplader voor het fototoestel kost. Ik vind de mijne namelijk niet meer – hij kan wel nog thuis of aan zee liggen – en vroeg me af of zo’n ding erg duur of zeldzaam was. Men kon het jammer genoeg niet nabestellen en schatte dat zo’n nieuwe oplader toch tientallen euro’s zou kosten: we zoeken dus nog even verder. Ondertussen zullen onze trouwe lezers het echter zonder foto’s moeten stellen op deze blog…
Vervolgens gingen we naar de aveve en dierenspeciaalzaak Lobo op zoek naar een stoffen slipkoord. In aveve vonden er geen. Valéas kreeg er wel zijn vijfde Kong Wubba: een gele water wubba! Als de batterijen van het fototoestel weer opgeladen zijn, krijgen jullie een foto van zijn collectie Kong Wubba’s. Hij is gek op zijn gele wubba en het ding leeft nog altijd! Echter, noch in Aveve, noch in Lobo vonden we de ideale slipkoord… We kochten uiteindelijk een relatief goedkope leren sliphalsband die tot nu toe mooi rond zijn nek valt, geen verkleuring in zijn vacht veroorzaakt, niet afvalt en toch wat slipt. We gaan echter sowieso nog langs Topdog op zoek naar een variant die beter slipt. We kochten nog enkele Hupple worstjes en een tweede laser-pointer waarvan het rode bolletje véél dikker is dan bij de eerste laser-pointer. We namen er meteen ook eentje mee voor klasgenootje, collega en vriendinnetje Venus daar ook zij het inimini bolletje van haar eerste laser-pointer soms niet goed ziet.

Vrijdag kwamen Katleen en hulphond Venus bij ons op bezoek! Ze zou sowieso eens langskomen en mijn telefoontje over de laser-pointer was de aanleiding om twee dagen later al af te spreken. Wij vonden het echt SUPER gezellig! We maakten een lange wandeling waar Venus en Valéas samen de beken, het bos, de Dijle en het park onveilig maakten terwijl de baasjes gezellig konden blijven babbelen. Venus heeft keiveel en goed gezwommen en sleepte overal keigrote takken mee: super grappig! We ontmoetten ook de kleine Kalimucho en haar baasje opnieuw. Venus en Valéas speelden supergek met haar terwijl de baasjes een héél gezellige babbel sloegen. Venus en Katleen waren blij met Venus’ vervroegde verjaardagscadeautje en de rode bol van de laser-pointer is inderdaad ook een stuk groter dan die van haar eerste laser-pointer! Nadat we samen nog een pizza aten in het centrum, vertrokken Katleen en Venus terug naar huis met de trein en keerden wij moe maar gelukkig terug naar ons kot…

Zaterdag gingen we samen met Maarten naar ‘De Langste Dag’, op zoek naar ballerina schoentjes die me zouden passen. Héél ontgoochelend: we vonden nergens mooie elegante lichte ballerina’s in maat 33 of 34. Maat 35 was te groot voor mijn rechter voet en de kinderschoenen waren altijd extreem stevig met dikke zolen, wat ik totaal niet nodig heb en eigenlijk lelijk vind voor ballerina’s. Als iemand een idee heeft waar ik mijn ideale ballerina’s kan vinden, laat alstublieft een berichtje achter hier onderaan deze tekst!
In de late namiddag kwamen Leen en hulphond Yankee op bezoek en gingen we samen met Yasuko en Barney wandelen in het park. Yankee, Barney en Valéas hebben gespeeld, gehuppeld, gesprongen, geravot en vooral genoten tot en met! Alhoewel Valéas in de voormiddag nog moe leek van zijn date met Venus, had hij in de namiddag meer dan genoeg energie om te zich 200% te geven met Yankee en Barney. Toen we op kot iets aten, bleken heren Yankee en Valéas toch compleet bekaf: ze hebben nog even gespeeld en zijn nadien als een baksteen in slaap gevallen. Leen, Maarten en ik speelden nog even met de WII. Samengevat: Leen leert snél racen met mariocart WII en twee Limb Girdles die tegen elkaar tennissen op de WII zijn om u kriek te lachen: “oei, moest ik iets doen?”, “oei de WII zag niet dat ik bewoog” of “woeps te traag” maakten dat we véél en hard gelachen hebben…

Vandaag, zondag, rustdag. We maakten bovendien onze cv’s!!! Nu nog aanvullingen opzoeken, laten verbeteren, brieven schrijven, alles posten en hopen op enkele positieve antwoorden…

C’est fini!

Jihaa!! Gisteren hebben we ons allerlaatste examen afgelegd nadat we een heel weekend keihard hebben doorgeleerd – de grote wandeling in het park samen met Barney uitgezonderd – daar de cursus toch iets dikker bleek dan verwacht… Maar ‘t is dus wel gelukt hoor.

Gisterenavond maakten we nog een lange wandeling in het bos nadat we film gekeken hadden. Vandaag sliepen voor het eerst sinds een maand nog eens uit… Deze middag hadden we afgesproken met de Sponzen Ridder en pupperd Flip! Flip is zo’n zalig scheetje van ‘n pup!!! Héél flink, volgzaam en natuurlijk superschattig… De kerels ravotten samen in het park, waren héél blij met de brokjes die ze kregen als beloning als ze aan de verleiding van de vrijheid hadden weerstaan en flink kwamen en zijn waarschijnlijk allebei bekaf nu… Valéas toonde hem bovendien zijn spaatje – als in een mini spa – : een put in het park waar héél heilzaam modderwater in zit zodat je vacht extra schoon gaat blinken nadat je er even in ploeterde! Het water is zo heilzaam dat je als baaslievende hond niet anders kan dan je baasje ermee te besprenkelen door je blonde lokken uit te schudden voor haar neus. Jaja…

Hierbij enkele foto’s genomen door Sponzen Ridder, baasje van Flip, waarvoor dank.

Samen verkennen Flip en Valéas het park…

Valéas toont Flip het meest interessante plekje modder ooit!

Om proper te worden, zou Flip best wat in het gras spelen. Hij verkoos echter een zandbad… Valéas vindt het maar vreemd

Op deze foto wordt het – tijdelijk – verschil in omvang tussen de twee kapoenen nog even duidelijk…

En tenslotte foto waar we allemaal naar iets extreem interessants zitten/liggen te gapen. Sommigen zien jammer genoeg er schattiger uit dan anderen wanneer ze geïnteresseerd naar iets gapen…

De laatste examens…

Opnieuw sorry voor de lange stilte. Na het indienen van de thesis zijn we vollop beginnen studeren. De computer gaat dan ook resoluut uit om niet afgeleid te worden – zelfkennis is het begin van alle wijsheid – waardoor ik dan ook niet snel even kan bloggen wat Valéas allemaal uitspookt.

Ondertussen maken we vooral grote wandelingen als pauze om de paar dagen samen met vriendje Barney. Onderweg speelden Valéas en Barney vandaag met een lieve pubermeid C. die we al als pup tegen het lijf liepen deze winter! Ze is nog steeds superlief en schattig en héél flink! Geravot dat ze hebben! En geploeterd en gezwommen… Valéas is en ruikt nog steeds gezellig naar bos en natte hond!

We hebben al 2 examens en een paper achter de rug: nog één examen te gaan komende maandag!

Meesterproef afgewerkt en ingediend!

De thesis of meesterproef is afgewerkt en ingediend. Valéas heeft het tijdelijk met minder lange boswandelingen moeten stellen maar dat hebben we vandaag meer dan goedgemaakt: 2 uur lang gewandeld, langs véél water – door de hevige regenval – met véél geplons van Valéas en Barney als gevolg kortom een heel leuke ontdekkingstocht!

Vrijdag avond hebben we bovendien onszelf overtreft: Valéas en ik zijn met z’n tweetjes naar de hunkemöller geweest én naar de dehlaise. We deden zoveel mogelijk zelf en vroegen beleefd doch niet zielig hulp, als noch Valéas noch ik er aan konden. Iedereen hielp ons met een glimlach – daar we zelf ook apetrots waren en met een big smile rondliepen – en we kwamen aan op kot met exact die 6 stuks die we in mind hadden! Yeah!!! Kleine inkopen: we can do it! Zolang alles per winkel op mijn schoot past!

Gisteren trouwde Maartens broer: proficiat nogmaals aan het kersverse bruidspaar! Valéas gedroeg zich héél voorbeeldig. Hopelijk is hij donderdag even flink op het feest…

Kortom: nog een paper, 3 examens en indien alles goed gaat zijn we over enkele weken afgestudeerd… ‘t Ziet er goed uit, de toekomst

Lolcats met Valéas

Welke vinden jullie de beste? Wat moet er anders?
Wie weet komt er nog meer als ik meer inspiratie heb…
Wat lolcats zijn, vind je hier. Meer lolcats vind je hier. Zelf eentje maken, kan hier.

Anne-Catherine, kom je nog bij van ‘t lachen?

€5 gevonden…

Maandag zag ik plots €5 onder mijn voeten door passeren onderweg naar de les! Muntstukjes vond ik al vaker daar ik altijd goed naar de grond kijk om niet in putten, glas, vuil of van drempels te rijden, maar €5 nog nooit! Ik draaide me om op het fietspad daar het op dat uur erg kalm was en keek nog eens goed… Ja écht zomaar een briefje van €5! Geen portefeuille noch eigenaar in de buurt te bespeuren… Dan is ‘t voor Hachiko hé!

Nu beseft u als lezer waarschijnlijk niet volledig waarom die €5 voor Hachiko is… Al enkele jaren staat op ons kot een spaarpotje dat integraal naar vzw Hachiko gaat. Gevonden muntstukken, overtollig ros geld, kleine donaties van vrienden, al dat geld is voor de spaarpot! Vzw Hachiko gaf mij al twee hulphonden, dit is ‘t minste dat ik kan terug doen. Bovendien had ik dat briefje van €5 niet eens kunnen oprapen zonder trouwe hulphond die me altijd vergezelt en helpt waar nodig met een fiere kwispel!

Momenteel staat een zelfgeplooide spaarpot – uit een of ander studentenpakket – op barsten op mijn bureau. Vele vrienden staken er reeds hun rosse centjes, gevonden centjes of ander geld in, net zoals wij! Ik mocht hem al intapen met plakband daar hij zijn muntstukjes niet meer voor zich wou houden… Nieuwsgierig hoeveel erin zit? Als hij vol is, scheuren we hem open en gaan we tellen… U mag dus gerust helpen hem zo snel mogelijk vol te krijgen wanneer u hier eens passeert!

Wandelzoektocht 2 mei te Menen

Zaterdag gingen we – Daphné, Maarten, Eiko en Valéas – gaan wandelzoeken ten voordele van vzw Hachiko! Jelle, Iago en Youssef, Jean-Pierre, Inca en Ultiem en Fabienne en Rasta en hun familie en vrienden hadden namelijk een heuse wandelzoektocht georganiseerd met alles erop en eraan!
Ook kotgenootje Hanne, haar broer Florian , hun tante Roos en mijn kleine viervoetige vriend Oscar kwamen met ons mee wandelzoeken! Alles was perfect georganiseerd en het was superleuk! Baasje had precies wel de hele dag last van ochtendhumeur, maar daar heb ik mij helemaal niks van aangetrokken: ik wou sneller lopen, meer zien en snuffelen, kortom ik heb haar wat geplaagd… Eiko deed mee met haar favoriet ik-wil-trager-offensief waardoor ook Maarten helemaal rood werd… Al de ergernis ebde snel weg toen de zon begon te schijnen en we steeds meer antwoorden op de vragen hadden gevonden! De route was mooi en het gezelschap héél leuk! Je zou voor minder lachen hé!
We ontmoetten ook collega’s Buxus, Ultiem, Yankee, Youssef, Qiral, Kwiek, Noxy, Nicnac, Wilson, Titsu, collega’s in opleiding Yves, Binca, Bento en Chester en vriendjes Wolf, Goodwill, Dior, Tessa, Texas, Tati en Tyske en hun bijbehorende tweebeners en vierwielers en nog vele viervoeters en compagnie die ik nu vergeet!
Toen Daphné net terug was van de pipi-pauze van Eiko en ikzelf, bleek dat we nog goed hadden gewandelzocht ook! Daphné bleek nummer 50 te zijn! Eerlijkheid duurt het langst: ze gaf de prijs – een draagtas van euromillions – aan Hanne en familie daar zij het meest had gewandelzocht en genoteerd…
’s Avonds vertelde ze me dat ze het ondanks haar ochtendhumeur – dat de hele dag aanhield – en mijn geplaag, het toch een geweldig leuke dag vond!
We LOVE wandelzoeken voor vzw Hachiko!!!
Foto’s van dit evenement vind je hier!

Pistache 7 juli 2002 – 29 april 2009

Deze morgen kregen we het droevige nieuws dat Pistache, hulphond van Miche, voorzitster van vzw Hachiko, deze nacht onverwacht gestorven is. Ik kan het haast niet geloven… Hij was nog geen 7 jaar oud… We zagen hem zaterdag nog… We gaven zo’n geweldige demo’s met hem en zijn twee dames zoals op de Italian evening, het feest van KVG Vlaams-Brabant, Bambosj en de opendeurdag van dierenasiel de helpende pootjes… Wie gaat nu ‘t publiek aan ‘t lachen brengen? Wie gaat nu het publiek afleiden als Valéas het muntstukje weer eens “niet vindt”?
Ik werd er stil van en blijf stilletjes treuren…
Miche en Hilde, nogmaals onze innige deelneming…