Wat Valéas en ikzelf gaan uitspoken…
en mama van Christine en Maybe… Zaterdag 23 januari ging Clarisse over de regenboogbrug… Ik ben zeker dat Fado bij haar zal komen knuffelen en dat alle overleden hulphonden staan te popelen om haar te helpen en voor haar te werken… Ze geven haar de schop en de hark aan en ‘t gaat daar nog nooit zo mooi geweest zijn aan de regenboogbrug. Je zal wel zien Christine, ‘t gaat er prachtig zijn… Veel knuffels… Veel sterkte…
Zaterdag gingen we met Xtra, Thibaut en de mama gaan wandelen op de dijk! Xtra en Valéas speelden zalig veel en hebben zich rot geamuseerd… Dollen, rennen, graven, spelen tot en met! Xtra, die groene bal die Valéas kreeg, valt enorm in de smaak. Hij voetbalt er keigraag mee! Danku fel!!!
Vandaag gingen we op ons tweetjes wandelen… Valéas was superrrrflink, luisterde erg goed en rende de longen uit zijn lijf. Genieten tot en met! Al waren we wel een beetje bevroren toen we thuis kwamen…
Maandagavond is hulphond Kwiek zachtjes ingeslapen in de armen van zijn baasje Sandy. Hij heeft lang en hard gevochten, maar zijn adem was op… Hij sliep in met al zijn vrienden om hem heen.
Kwiekje jongen, knappe omgekeerde dalmatiër, we gaan je missen… Wie gaat nu de voorbeeldige wijze hulphond zijn op de demo’s als de jeugd ‘t zot in de kop krijgt? Wie gaat Valéas voortonen hoe je dat oranje balletje uit de zee moet vissen?
Niemand kan je ooit vervangen, maar hopelijk komt er snel een opvolger die je taken als hulphond kan overnemen zodat jou werk niet voor niks was. Jij blijft haar Kwiek en bent nu haar engelbewaarder. Je blijft over haar waken van aan de regenboogbrug… Sandy, we duimen allemaal keihard voor je.
Daarnet gleed mijn gsm van mijn schoot naar beneden… Op zich geen probleem: de hulphond raapt die wel weer op… Ik gebruik echter omwille van het koude weer mijn zalig warme zitzak met als gevolg dat de gsm niet op de grond viel maar in de zitzak…
Hoe moest ik nu duidelijk maken aan Valéas dat hij met zijn kop tussen mijn knieën in die zak moest gaan zoeken? Zeggen dat hij de telefoon moest oprapen had geen nut: dan kreeg ik een blik van maar baas ik zie helemaal geen telefoon. Het rode lichtje van de laserpointer kon hij daar ook niet zien… Ik moest hem gewoon duidelijk maken dat hij bij me moest komen en daarin naar beneden moest kijken, dan zag hij de gsm zeker liggen… Oplossing: ik haalde een koekje uit, toonde het aan Valéas en liet het in de zitzak vallen. Met mijn toestemming ging hij erachter aan! Eens hij de gsm wel in zijn vizier moest hebben, gaf ik het commando om die op te rapen. Hij at het koekje met smaak op en met een grote kwispel en véél voldoening viste hij de telefoon van tussen mijn voeten en gaf hem af in ruil voor een zalige hoofdmassage. Zijn blik sprak boekdelen: aaah, nu snap ik wat je bedoelde baasje!
Iedereen heeft wel enkele voornemens voor 2010… Mijn belangrijkste voornemen is om mijn schatjes en mezelf op een gezond gewicht te krijgen/houden en gezond te leven. Ik neem me ook voor om – van als het praktisch haalbaar is – aan sport te doen met Valéas: para-agility!
Ondertussen is 2010 al zalig gestart! Deze namiddag gingen Maarten,de hondjes en ik opnieuw wandelen aan het strand: Eiko en Valéas luisteren voortreffelijk waardoor het gewoon 100% genieten is. Eens halverwege, vertelde Maarten me dat het strand bevroren was… Na wat voorzichtig uitproberen, bleek dat de rolstoel zonder problemen over de bevroren stukken zand reed! Het was vloed en we reden enkele keren tot halfweg zodat we een zalig uitzicht hadden over de zee, het strand en de honden. 200% genieten… Zo mag het nog wel af en toe vriezen!
Vanavond gingen we naar de cinema met Stephanietje naar dossier K kijken… Spannend voor ons, slaapverwekkend voor Valéas: hij heeft zich voortreffelijk gedragen!
2009 werd afgesloten met gekwispel en een glimlach!
Sabine en Stephanie kwamen met ons aan zee vieren. In de namiddag maakten we een zalige wandeling op de dijk. Valéas en Eiko genoten met volle teugen van hun vrijheid op het strand: ze dolden, rolden, crossten, speelden met elkaar en met andere honden… Eiko besloot zelfs in haar eentje naar het water te trekken! Ze ging voor de branding zitten met haar neus in de wind en genoot met volle teugen… Valéas maakte van de gelegenheid gebruik om wat in de plassen zeewater te spelen en was dus zalig nat en zanderig!
Om middernacht zouden we van op de dijk in De Haan naar het vuurwerk in Oostende kijken. Iedereen in De Haan bleek echter van plan hun eigen vuurwerk ondanks de strakke wind af te steken op het strand… Eiko was op dat late uur met geen stokken uit haar bedje te krijgen. Valéas wou dolgraag spelen op het strand en was helemaal gefascineerd door de geurige koekjes die hij plots kon verdienen door een pootje te geven. Bang? Nee hoor! Ik was echter wel bang… Mensen die er niks van af wisten staken urenlang vuurwerk af. Schuin omhoog, soms niet echt richting zee, sommige bleven precies steken op het strand… Brrr… Gevaarlijk! Dan véél liever één professioneel die al het vuurwerk in ontvangst neemt en er voor ons een spektakel mee improviseert…
Een tijdje terug leerde ik Valéas deuren en lades te sluiten met zijn snoet. Hij kan het natuurlijk ook met zijn poot; altijd handig bij loodzware of onverwoestbare deuren!
Om een deur te openen, moet een touw aan de deurklink hangen. Als de deur echter op een kier staat, zwiert Valéas uit gemak de deur open door zijn neus ertussen te steken. In plaats van hem altijd mooi voor de deur te moeten mikken en altijd te moeten hinten dat ik met ‘vooruit’ bedoel dat hij door die deur moet en ze dus zo open moet wringen, ben ik er een tijd geleden begonnen met er het woordje ‘open’ aan te koppelen. Hier aan zee wordt dit commando enorm geoefend: we vinden geen goede touwen – iemand een idee waar we goed mooi touw kunnen kopen? – om aan de deuren te bevestigen waardoor ik de deur met veel moeite open foefel en Valéas die verder ‘open’ moet doen met zijn neus.
Na het Kerstcafé van zaterdag, dat trouwens superformidabel was met dank aan organisatie Cathy en co, kwam Anne-Catherine voor anderhalve dag mee naar zee. Zij was helemaal niet gehaast en keek geamuseerd toe hoe Valéas de deur van de badkamer half opende en dan met volle overtuiging weer dicht knalde, hopend op een ‘jaaaa’ of een ‘waaaaw’, een ‘woehoeeeeh’, een ‘joepiedepoepieeeee’ of een ‘jihaaaa’. Niet dus: ‘open’ is open en niet toe… Sinds gisteren zijn we aan het finaliseren, de puntjes op de i aan het zetten. Hij weet wat ‘open’ betekent en vanaf nu gaan we het commando oliën tot het zo vlot gaat dat hij sneller is dan Maarten!
Buiten steekt alles in een wit kleedje! In de sneeuw geurt alles blijkbaar véél interessanter en straffer. Valéas en Eiko vonden de sneeuwwandeling in het bos zondag dan ook geweldig! Het duurde wel even vooraleer dove miss Eiko wou begrijpen dat we eerst zouden poseren voor de foto en pas dan zouden gaan ravotten… Genieten jullie mee?
Zoals jullie zien heb ik wel geluk gehad met mijn rolstoel en de sneeuw: hij ging door de sneeuw alsof het niks was. Mijn banden hadden véél meer houvast zowel op de besneeuwde als de geijzelde paden. Mama moest zich zelfs vasthouden aan mij om niet onderuit te gaan!
Daar Valéas’ rosse haren zo mooi waren op die sneeuwwitte achtergrond en wordpress het sinds kort laat sneeuwen op de blogs, besloot ik ook de blog in een winters kleedje te steken! Wat vinden jullie ervan?
In de rechter kolom zijn ook een aantal nieuwe gadgets toegevoegd. Valéas volgen, kan vanaf nu ook per mail: nieuwe blogberichten komen direct, dagelijks of wekelijks in je elektronische brievenbus terecht! De liefhebbers vinden de RSS-feeds deze maand terug onder het kerstige logo. Bovendien is het snuffelhoekje verhuisd en kreeg Eiko haar eigen pagina op deze blog. Je vindt ze terug in de tabbladen bovenaan of in de rechter kolom. Wie foutjes opmerkt in de lange lijst vriendjes met een poot op ‘t world wide web of zichzelf onterecht niet terugvindt in de lijst: verwittig me! Tenslotte staan de nieuwste reacties op alle berichten onderaan opgelijst voor de curieuzeneuzemosterdpotjes onder ons… Suggesties of opmerkingen zijn zoals altijd zéér welkom!
Tot op het kerstcafé? Zaterdag 26 december 2009 in De Heide, Industriepark 6 te Merelbeke… En ja, ook onze warmtekussentjes zijn daar te koop!
Update: te vroeg gejuicht… deze middag Valéas van op de dijk los gelaten op het strand. Zalig genieten… tot de pak sneeuw plots dikker werd en ik vast zat! Valéas bleef vlakbij, probeerde me op commando mee los te trekken, ging op commando naar wandelaars toe en blafte tientallen keren op commando… Maar blijkbaar is een blaffende hond héél normaal op het strand: niemand kwam kijken. Noodgedwongen moest ik Maarten opbellen (hij was thuis gebleven om even te rusten tijdens zijn middagpauze) en hij is me dan maar komen lostrekken…
Sinds we aan zee wonen, gingen Valéas en ik al vaak samen met de trein naar vergaderingen in Gent, Leuven, Roeselare, enzovoort en dat maakt ons beiden vermoeid doch gelukkig. We zijn bezig, we maken plezier en we zijn samen op stap!
Twee weekends terug gingen Maarten, Valéas en ik helpen op de kerstmarkt in Brugge. We konden echter pas later vertrekken dan verwacht, moesten nog enkele boodschappen doen onderweg én zijn erg lang verloren gereden en gelopen in Brugge zelf… Toen we eindelijk toekwamen, waren Bento, Spirou, Popeye en baasjes al aan het opruimen… Tijdens het opruimen herkende Valéas plots een van de aanwezige gastgezinnen. Tijdens een uitwisseling was hij namelijk twee weken gaan logeren bij het gastgezin van Vino (en Suffix en Airco) die ook kwamen helpen op de kerstmarkt. Bernadette was eerst verbaasd en overdonderd door zijn enthousiaste samba dans en de leiband die ze als cadeau in haar handen kreeg geduwd… Toen ik haar zijn naam verklapte, wist Bernadette meteen wij hij was en toen ik zei dat ze hem gerust iets mocht vragen, gaf hij op commando een stevige poot en genoot met volle teugen van de langverwachte herkenningsknuffel!
Dit weekend kwam Antoon op bezoek met hulphond in opleiding… Deos! Donut en haar klasgenootjes zijn twee weken op logement bij het gezin van een ander lid van de D-roedel zodat ze véél verschillende indrukken opdoen! Deos leerde al mee op café gaan in ‘t Smiske, logeerde in Gent én ging wandelen in het bos met een volleerde hulphond en zijn baasje op vier wielen! Alhoewel hij wat onwennig en kleinzerig deed tegenover de dolenthousiaste Valéas die hem allah-is-groot-gewijs uitdaagde om mee te komen spelen, was hij héél flink en gehoorzaam!
De Sint kwam langs en bracht een leuke gingerbread buddy voor Valéas en een buddy met streepjes voor Eiko! Ze kregen ook elk een leuk fleece deken met hondenbotjes. Danku Sinterklaasje!
Op 7 december 2009 overleed Chassis. Zij was jaren de trouwe hulphond van Kristoff en genoot nadien van een luxe pensioen terwijl haar maatje Opium a.k.a. Beer de job overnam en Kristoff overal begeleidde en hielp. Mijn innige deelneming…
Op zaterdag 26 december gaat het kerstcafé door in De Heide in Merelbeke! Wij zijn van de partij! Komen jullie ook genieten van de glühwein, verse soep, warme chocomelk, jenever, warme wafels, oliebollen, hotdogs, tombola en de prachtige foto’s in de fotowedstrijd?
Onderstaand filmpje gaf me massaal veel inspiratie om Valéas nieuwe dingen aan te leren… Veroorzaakt het bij jullie ook die onweerstaanbare drang? Alvast een zalig kerstfeest!
Terwijl we op zoek waren naar een job en een appartement, verbleven we enkele maanden bij mijn ouders thuis in de Vlaamse Ardennen. Nu Maarten en ik beiden een job vonden in de buurt van Brugge, gingen we op zoek naar een appartement in de buurt! We hadden echter al snel door dat we nooit op tijd een appartement zouden vinden dat even toegankelijk was als het appartement van mijn ouders aan zee… Enerzijds is het appartement aangepast, anderzijds ligt het vlakbij een toegankelijke tramhalte en dus op een kwartiertje van twee toegankelijke stations. Met de ouderlijke toestemming, trekken wij dus dit weekend naar zee… Spannend!
Valéas zal blij zijn dat we weer véél meer kunnen wandelen: de zee is vlakbij én een toegankelijk en veilig autovrij bos is nog dichter! Eiko blijft thuis bij haar opperbaas papa die beloofde haar extra in de watten te leggen. Hij zal meer tijd hebben voor haar dan Maarten en ik die beiden fulltime werken…
|
Recente reacties