Dit weekend tvv Hachiko!

Dit weekend ten voordele van vzw Hachiko:

• Heleen’s ontbijt! Klik hier voor info op facebook en hier voor de affiche.
• Hondenwandeling van KA Waregem! Klik hier voor info op facebook en hier voor hun website met alles erop en eraan.

Danku dames om Hachiko zo te steunen!!!
Danku iedereen die mee gaat ontbijten of wandelen!

Wij zijn dit weekend in de Vlaamse Ardennen… We helpen Stien en Maybe met de promostand bij de hondenwandeling. Aangelijnd wandelen vindt Valéas niet zo leuk (waarom moet ik aan de leiband als ik op die plek toch veilig flink los kan ravotten? Heel de wandeling loop ik daar luidop over te piekeren. ). Een namiddagje gezellig optrekken met Stien en Maybe daarentegen, ik kijk er enorm naar uit!
Waar gaan jullie naartoe dit weekend?

Hulphond opent ook de gordijnen!

Jullie weten allemaal dat een hulphond deuren opent, wel sinds kort opent mijn hulphond Valéas ook de gordijnen!

Het sluiten van de gordijnen lukt me zelf, het openen amper. Ook Valéas kreeg de gordijnen niet open door aan de stof zelf te trekken: het bed en het bureau staan voor ons allebei in de weg. Toen hadden we een goed idee: we maakten bij elke gordijn een touw vast aan de middelste ring, staken het door de andere ringen en maakten een knoopje op het einde. Na wat oefenen trekt Valéas zo de gordijnen open. Het filmpje toont ongeveer de vijfde keer dat hij de gordijnen opent: ik moet hem nog knal voor het touwtje plaatsen, hem met mijn stem sturen en het touw aanwijzen met de laserpointer. Je ziet zo écht nog zijn euro vallen “ah dat wil je baasje!” Zoals altijd geldt de regel ‘oefening baart kunst’. Ik was gewoon zo trots op mijn schatje dat ik het nu al heb gefilmd en op de blog plaats ook al moet de routine er nog in komen.

Zie je hem genieten? Nieuwe dingen aanleren vindt hij zo geweldig!
Let ook op Eiko’s gastoptreden als curieuze toeschouwer… Ze komt wel eens piepen, maar gaat eigenlijk snel weer uit de weg en Valéas doet dan gewoon door met zijn taak.

Met dank aan An die het filmpje super mooi maakte! Ik zag hier in het filmpje van Grayling hoe goed ze dat kon… An en Grayling: dankuwel voor het filmpje zo mooi te maken!!! Véél beterschap en puzzelplezier!!!

Smilebox van Bentley!

Gisteren kreeg Valéas deze prachtige smilebox van zijn maatje Bentley getiteld Friends Furever!
Superhard dankjewel lieve Bentley en baasje!!!

Fun met Xtra!

Omdat hun vorige bezoek zo leuk was, omdat plezier maken een super manier is om te sporten voor de hondjes, omdat het zo’n mooi lenteweer beloofde te worden, omdat we wouden genieten van die enkele tussen-twee-jobs-daagjes, spraken we gisteren af met Xtra om het strand te gaan onveilig maken! Geniet mee van de foto’s die Nathalie nam!

Samen pootjebaden…

Xtra volgt Valéas…

Valéas hopt Xtra achterna!

Samen naar zee.

Xtra de paashaas wil spelen met Valéas!

En last but not least nog even poseren voor de groepsfoto!

Bewogen dagen

Woendag bevatte een ziekenhuisbezoek, een blitsbezoek op kot, een wandeling met Bentley en zijn baasje en 3 nieuwe (reserve) laserpointers voor Valéas en/of vriendjes.

Donderdag een telefoontje, heel wat geregel en nieuws…

Vrijdag laatste leuke werkdag bij VGPH (de interim zit erop) en nieuws op werkvlak waarover binnenkort meer!

Morgen naar de trouw van een goeie vriendin en nadien langs thuis en het hulphondencafé.

Zondag rustdag?

Waarom Canasta leert shoppen in Saturn

Assistentiehond in opleiding Canasta en haar gastmama Ann werden de toegang geweigerd in Saturn. Een schande.

Men verwacht dat een assistentiehond zich in alle omstandigheden perfect gedraagt. De hond leert dit tijdens zijn opleiding door te wennen aan welriekende slagerijen, verpletterend druk openbaar vervoer, een muisstille wachtkamer bij de dokter en ja ook een grote winkel vol piepende, bewegende, zuigende, bonkende, zwierende elektronica doorspekt met grote plakkaten die eruit zien als echte mensen, promotie posters die boven je hoofd wapperen en af en toe een stem uit het niets die allerhande rare dingen door de winkel roept. Het gastgezin heeft de lastige maar oh zo belangrijke taak om hun pupil overal mee kennis te laten maken zodat hij zich overal prima op zijn gemak voelt. Ze leren hun puber dat er ook op die absurde plaatsen beloningen te verkrijgen zijn, ook daar is het leuk om allerhande kleine taken uit te voeren! Het is door zijn gastgezin, dat de assistentiehond niet in zijn broek doet als er in een mediawinkel plots een iRobot Roomba voor zijn voeten springt maar zijn baasjes gevallen gsm redt van de nakende ontvoering door de stofzuiger door hem vlot – op commando – op te rapen en af te geven in haar handen.

Aan alle gastgezinnen: honderd maal dank voor het onmisbaar en schitterend werk dat jullie leveren! Jullie zijn schatten!

Update: deze blogpost verscheen hierzo op nieuws.be! Cool!

Met de tram naar de kapper!

Gisteren gingen we op stap met de tram. Oh boy had ik er zin in! Elke keer de trein stopte, stond ik beleefd recht om mensen en vierwielers door te laten. Ok ik geef toe, ik was ook benieuwd of we er al waren… Na de zoveelste halte bleef ik gewoon dicht tegen de rolstoel geplakt liggen. Na twintig haltes gingen we er dan toch af. Tien minuutjes goed doorstappen door de winkelstraat… en we kwamen aan bij de kapper!
Ik was héél blij Charlie terug te zien en hoopte stilletjes dat mijn vrees ongegrond was. Charlie wou echter niet spelen en voor ik het wist, stond ik op de tafel. Borstelen en knippen, al goed en wel maar dan vloog ik plots met mijn klieken en mijn klakken in het bad. Daar ben ik nu eens écht niet blij mee en dat hebben ze gehoord. Na het bad kwamen die rottige haardrogers. Ik hou niet van dingen die lucht blazen of zuigen. Zeker niet als ze het gemikt hebben op mijn oren of mijn edele delen!
Nog wat geborstel, geknip, véél gebabbel van de dames en een zalige hoofdmassage later, mocht ik eindelijk van tafel! Normaal mag ik dan altijd even spelen met Charlie, maar die verstopte zich nu in zijn bench. Hij vertrouwde mij precies niet meer. Slim als ik ben, ben ik mooi uit zijn buurt gebleven zoals hij wou. Na een hele poos had hij door dat ik meende wat ik zei: ik zou hem geen pijn doen, ik wou gewoon keigraag spelen! De baasjes zeiden dat we beiden héél goed en duidelijk hondentaal praatten maar toch duurde het precies héél lang eer Charlie me begreep en geloofde. Eens Charlie overtuigd was, moesten we eigenlijk allebei dringend plassen en spelen met een volle blaas gaat niet.
Toen we buiten kwamen was het al donker. Charlie en zijn baas gingen nog even mee wandelen. Eens we allebei eindelijk onze overvolle blaas hadden geledigd, mocht ik met Charlie een beetje verderop spelen in een grote zandbak met verkeersborden en een grote kraan in het midden! We speelden enkele keren keileuk tikkertje – man wat is die Charlie snel! – maar meestal gingen we gewoon samen snuffelen zoals maten samen doen hé.
Op de terugweg ben ik niet meer bij elke halte rechtgestaan… Eens thuisgekomen ben ik recht mijn bed in gedoken nadat ze me nog maar eens over mijn bol wreef en bewonderend zei hoe zacht ik wel was en hoe lekker ik wel rook. Eens Maarten mijn dekentje over me had gelegd, ben ik met een diepe zucht-kreun naar dromenland vertrokken…

Allo! Met Valéas!

Een groot voordeel aan een hulphond – vergeleken met elk ander hulpmiddel – is dat hij door zijn uitgebreide basisopleiding vlot nieuwe taken leert. Alhoewel mijn beperking nu relatief stabiel is, is mijn omgeving dat niet! Een jaar geleden was ik nog een studente, op kot in Leuven. Nu ben ik aan het werk en wonen Valéas, Maarten en ik aan zee! En Valéas? Die geniet samen met mij van de nieuwe taken die we samen aanleren.

Sinds we aan zee wonen, hebben we een draadloze vaste telefoon. Het ding kreeg een vaste plaats: in zijn lader op het bureau. Valéas kent het commando om op het trapje te gaan, de telefoon vast te nemen en hem naar me te brengen van in zijn opleiding bij Hachiko. Sinds kort kent hij ook een all-in-one commando om naar het bureau te gaan, op het trapje te gaan staan, de telefoon uit de lader te nemen en hem naar mij te brengen.

Stel er draait iets in mijn wielen, mijn rolstoel geeft de geest of ik zit onder de douche en Maarten valt flauw, kortom wat er ook gebeurt, Valéas kan nu de telefoon tot bij me brengen zodat ik om hulp kan bellen!

Eens die telefoon ook rinkelt, leer ik hem de telefoon op te nemen! Hij is – na wat oefening – zeker rapper dan mij… Verschiet dus niet als je belt en er wordt opgenomen met WOEF!

53…

Toen hulphond Yunah dit berichtje op haar blog plaatste, was ik erg verbaasd… Zo een berg speelgoed! 52 stuks… Beetje bij beetje werd ik echter razend benieuwd hoeveel speelgoedjes Valéas eigenlijk de voorbije tweeënhalf jaar verzamelde in zijn mooie piratenschatkist.

53 stuks speelgoed vonden we terug in Valéas’ speelgoedkist. Valéas keek aandachtig doch enorm verbaasd toe hoe Maarten alles uitstalde voor de foto…

De Planet Dog Old Soul Orbee-Tuff Ball is Eiko hier vergeten toen ze op vakantie was. Ook roze Kong Snugga Wubba is vorig jaar hier komen logeren… Valéas is gek van die Snugga Wubba’s en Eiko stond haar roze exemplaar af aan hem toen we thuis waren in het weekend en we Valéas’ Snugga Wubba op kot waren vergeten… Ook een van de twee Icare speelgoedjes was van Eiko maar ook dat bleek écht niet zo haar ding.
Anderzijds is zijn rode ikea bal met noppen (zus van dino bal en zachte blauwe bal) momenteel zoek.

Conclusie: Valéas heeft 53 speelgoedjes in zijn schatkist maar bezit er eigenlijk 52… Hij krijgt af en toe iets, maakt niks stuk (enkel zijn vriendjes knabbelen soms graag op zijn super leuk speelgoed… hé Xtra en Yankee?) en verliest amper iets waardoor zijn piratenschatkist nu een mooie verzameling geweldig speelgoed bevat! Prima voor zo’n superflinke hulphond als Valéas die zoooo graag speelt! Net zoals zijn e-vriendinnetje Yunah!

Welke heeft hij het liefst? De vier fluitende vogeltjes vindt hij geweldig (danku Bentley om hem zijn eerste te geven), zijn Snugga Wubba’s zeult hij overal mee, zijn Planet Dog Buddies zijn ook zéér gegeerd (zeker bij bezoek, hé Deos?) en last but not least zijn ballen… Hij is gek op zijn grote Ikea voetbal, zijn Planet Dog soccer ball (met Anne-Catherine uit Amerika overgevlogen) en baseball, de hoop tennisballen, zijn oranje bal die Kwiek voor hem kocht, zijn twee dino ballen en natuurlijk zijn Planet Dog Orbee bal (met Stephanie uit Amerika meegekomen)!

Valéas speelt echt graag met zijn buddies, snugga wubba’s, vogeltjes, schijven en ballen… Op het tapijt liggen dan ook vaak enkele stuks speelgoed. Volgende missie = leren opruimen? Valéas leren alles in die schatkist te steken in plaats van alles eruit te zwieren?

Door het filmpje van Jeanette en hulphond in opleiding Beer (die blijkbaar dezelfde Ikea voetbal als Valéas heeft en die even geweldig vindt) gisteren te zien, sta ik te popelen om een tweede poging te starten om dit aan te leren! Tips zijn welkom!

Slaapzacht, baasje van Qorbie…

en mama van Christine en Maybe… Zaterdag 23 januari ging Clarisse over de regenboogbrug… Ik ben zeker dat Fado bij haar zal komen knuffelen en dat alle overleden hulphonden staan te popelen om haar te helpen en voor haar te werken… Ze geven haar de schop en de hark aan en ‘t gaat daar nog nooit zo mooi geweest zijn aan de regenboogbrug. Je zal wel zien Christine, ‘t gaat er prachtig zijn… Veel knuffels… Veel sterkte…